Films Fileren: 8 totaal onlogische momenten in ‘The Notebook’

Entertainment

Films Fileren: 8 totaal onlogische momenten in ‘The Notebook’

Romcoms zijn het meest ondergewaardeerde genre ooit. We willen ze zeker en vast niet de Oscarhemel in prijzen, maar af en toe zijn Carrie en Big, Noah en Allie en Bridget en Mark alles wat je nodig hebt om nog in de liefde te geloven. Al zijn er ook fragmenten die onze wenkbrauwen doen fronsen. Deze week keken we naar ‘The Notebook’ en deze acht scenes bleven hangen. 

1. De reuzenradscene

Persoonlijk denk ik dat er al heel veel pretparken en kerstmarkten zouden zijn aangeklaagd als er zomaar mensen op een reuzenrad konden springen om zich vervolgens met één arm aan zo’n balk vast te houden. Also: ik vind het zeer vreemd dat Ryan Gosling aan je rad komt hangen, je mee op date vraagt en je nee zegt. Ik zou er stante pede een priester bij halen om te trouwen, maar goed, dat ben ik.

the notebook

2. De kruispuntscene

Ik beeld me even in dat ik me op een Tinderdate zou laten overhalen om ’s nachts op een kruispunt te gaan liggen. Nu zou ik voor Ryan Gosling zo goed als alles doen, maar ik ben mijn leven nog niet beu. Oh ja enne, rijden er op een kruispunt normaal gezien niet iets meer auto’s zo net na afloop van een film?

Even later beginnen ze ook te dansen op straat – zonder muziek. “Then we’ll make music”, zegt Noah poëtisch en excuse me terwijl ik even ga kotsen. Ik word misselijk van mensen die randomly beginnen zingen. Ik zat in Amsterdam ooit op een bootje tegenover een melig koppel waarvan de mannelijke helft de hele tijd verzonnen love ballads zong voor zijn vriendin.

Mijn lief zag me zelfmoordneigingen krijgen en zei dat ik er niet op moest letten, MAAR HOE LET JE DAN NIET OP ZOIETS? For the sake of everyone on that boat zijn we er de volgende stop maar afgestapt. Sorry, zal aan mij liggen.

the notebook

3. De ijsjesscene

Iedereen kent de scene wel waarin Allie haar ijsje all over Noahs gezicht smeert en het daarna oplikt. Los van het feit dat ik dat vrij tot zeer dégoutant vind, is het ijsje ineens ook verdwenen. Vast laten vallen, maar hoezo krijg je geen instant zenuwinzinking als je eten verspilt?

the notebook

4. De strandscene

De iconische ‘I’m a bird’-scene. Neen, Allie, je bent GEEN FAKKING VOGEL. Eerlijk gezegd heb ik die scene nooit begrepen, al moet ik toegeven dat haar enthousiasme wel aanstekelijk werkt. Also: kan ik die bikini ergens kopen?

the notebook

5. De break-upscene

Nadat Noah net hoorde hoe Allies ouders hem de grond in boren en hun dochter verbieden die arme luis nog langer te zien krijgen de twee ruzie en gaan ze uit elkaar. Waarop Allie hem wat begint te meppen. Wacht, wat? You just humiliated the shit out of him, gurl. Doei.

the notebook

6. De brievenscene

Nog zo’n iconisch beeld: “I wrote you 365 letters. I wrote you everyday for a year.” Uhu, mooi. Romantisch. Maar HOE DAN? Waar blijf je het in godsnaam over hebben? En ook: ik voel me al diep verontwaardigd na twee onbeantwoorde WhatsApp-berichten. Zo’n vijf seconden nadat ik ze verstuurd heb. Again: dat zal aan mij liggen.

the notebook

7. De ‘ik weet niet wat ik wil’-scene

Wanneer Allie Noah na al die jaren opnieuw opzoekt, vraagt hij haar of ze van haar verloofde houdt. Haar antwoord? “Yes I do, he’s a really good man.” Rest mij alleen de vraag: wat kom je daar dan doen??? Een beetje staan flirten met die Bambi-ogen van je.

Kijk lieve Allie, ik neem het je niet kwalijk dat je bent verder gegaan met je leven, het is alleen … arme Lon. Noah wandelt voorbij en je loopt er als een loopse hond achter. En kijk, ik snap het: hij is je eerste liefde en hij is, nu ja, Ryan Gosling. Maar beslis dan eindelijk eens in plaats van een halfuur lang tussen twee mannen te staan dralen.

En voor jullie me neerbliksemen: ik ben dol op Rachel McAdams (wie niet?), maar ik heb een haat-liefdeverhouding met Allie. Allie is de reden dat mannen denken dat alle vrouwen op deze aardbol geschift en onredelijk zijn.

the notebook

8. De sterfscene

De dubbele laag in ‘The Notebook’ – waarin oude Noah hun liefdesverhaal telkens opnieuw vertelt aan Allie, die intussen dement is – is dé reden waarom ik de film goed vind. Ik zucht omwille van Allies onredelijk gedrag, en wanneer de film mij jaren later toont hoe Noah nog steeds elke dag voor haar vecht, jank ik mezelf kapot. Het is gênant. Die tweede laag geeft de film meer inhoud en dan verpesten ze het door het koppel op het einde lekker cliché samen te laten sterven. Waarom, Nicholas Sparks, waarom?

the notebook

En dan ook nog dit … In het begin vertelt oude Noah: “I am nothing special, of this I am sure. I am a common man with common thoughts and I’ve led a common life. There are no monuments dedicated to me.” Haha, sure thing. 

the notebook